Darmowe narzędzia dla autorów

Pociąg przyjechał z dwugodzinnym opóźnieniem, więc na peronie nie czekał już nikt. Marta postawiła walizkę na ławce i przez chwilę patrzyła, jak konduktor zamyka drzwi ostatniego wagonu.

Miasteczko wyglądało tak, jak je zapamiętała: piekarnia na rogu, zegar na wieży ratusza, który od zawsze spieszył się o siedem minut, i lipy wzdłuż głównej ulicy. Tylko szyld apteki był nowy.

— Pani do Kowalskich? — zapytał chłopak w kurtce kolejarza, który nagle wyrósł obok ławki.

Skinęła głową, choć nie była pewna, czy Kowalscy wciąż tu mieszkają. Ostatni list od ciotki przyszedł trzy lata temu, krótki i pisany drżącą ręką.

— To prosto, za kościołem w lewo. Ale dziś nikogo pani nie zastanie, wszyscy są na festynie nad rzeką.

Pociąg przyjechał z dwugodzinnym opóźnieniem, więc na peronie nie czekał już nikt. Marta postawiła walizkę na ławce i przez chwilę patrzyła, jak konduktor zamyka drzwi ostatniego wagonu.

Miasteczko wyglądało tak, jak je zapamiętała: piekarnia na rogu, zegar na wieży ratusza, który od zawsze spieszył się o siedem minut, i lipy wzdłuż głównej ulicy. Tylko szyld apteki był nowy.

— Pani do Kowalskich? — zapytał chłopak w kurtce kolejarza, który nagle wyrósł obok ławki.

Skinęła głową, choć nie była pewna, czy Kowalscy wciąż tu mieszkają. Ostatni list od ciotki przyszedł trzy lata temu, krótki i pisany drżącą ręką.